1. วันเดินทาง ควรแต่งกายให้สุภาพเรียบร้อย ซะนิดหนึ่งนะค่าทราบคะว่าการนั่งเครื่องบิน 5 ชม. เนี้ยมันก็น่าเบื่อพอประมาณ จะให้แต่งองค์ทรงเครื่องมากนัก มันก็ออกจะอึดอัด แต่ก็ต้องทนค่ะ เพราะ ตม.เกาหลี เค้าจะพิจารณาการแต่งกายเป็นอันดับแรกเลย ถ้าแต่งล่อแหลม วอบแวมๆ แบบเทรนญี่ปุ่น เค้าจะหมายหัว ว่าไปค้าประเวณีได้(อ่ะ..จ๊าก) ฉะนั้น อดทนไว้ๆ ชุดเซ็กส์ๆ เปรี๊ยวปี๊ดเซ็กส์เอ็กซ์แตกนั้น เก็บเอาไว้ในกระเป๋า ให้มิดชิด พอผ่านออกจากด่าน ตม. ได้แล้วจะคว้ามาใส่ก็ไม่ว่ากันจ้า

2. หัดโต้ตอบเป็นภาษาอังกฤษให้ฉะฉาน อย่ารอให้ถาม เพราะถ้ารอให้ถามเราจะประหม่า และอาจตอบไม่ถูก แนะนำว่า พอถึงคิวเราปุ๊ป ไปยืนหน้าเคาเตอร์ ตม. ให้ Good morning พยายามออกเสียงให้ชั้นเทพเข้าไว้  อย่าไปบอกว่า กูด-มอ-นิ่ง เด็ดขาด เฉยมากๆ เก็กเสียงเทพใส่ไปเลย "มอร์-นิ่ง" หรือ "ดาฟ ทะนูน" หรือ "ดีฟวะนิ่ง" แล้วมองตาด้วยนะ อย่าไปหลบตา ภาษาอังกฤษเค้าก็ไม่ได้ดี ไปกว่าเราหรอกค่ะ555
ยื่นพาสปอต์ไปแล้วก็ บอกไปเลยว่าเราเป็นใครและมาทำไม ที่นี้ เช่น I work as an accountant at a hospital in Bangkok and I'm here for vacation, here's letter from my employer.ใส่เป็นชุด จะมึนๆ จากประสบการณ์ ของ และเพื่อนสันนิษฐานได้ว่า ตม.เกาหลี ภาษาอังกฤษไม่แตกฉานเท่าไร พอเราใส่ไปมากๆ จะมึน และให้เราผ่านไปเอง จริงๆ แล้วมีเทคนิคตัดสินคนง่ายๆ นะค่ะ ว่าถ้าใครพูดภาษาอังกฤษได้ดี คนนั้นมีการศึกษาดี สามารถหางานดีๆ ทำได้ ไม่ต้องหนีเข้ามาค้าประเวณี หรือขายแรงงานในประเทศเค้าแน่ๆ อันนี้เพื่อนที่อยู่เกาหลี เค้าบอกมาอีกทีคะพี่น้อง

3. เตรียมเอกสารต่างๆให้เรียบร้อย เช่น ใบลางาน ใบรับรองเงินเดือน นามบัตรของเรา เป็นภาษาอังกฤษนะค่ะ ถ้า สามารถ  ถ้าเป็นนักเรียนก็ บัตรนักศึกษา ใบรับรองการศึกษา ( ไปขออาจารย์มากั้นเหนียวๆ พกไปไม่เสียหาย แต่ไม่มีแล้วเค้าขอ นี่จะยุ่ง อดเที่ยวนะ) ตั๋วเครื่องบินวันกลับ วอชเชอร์จองโรงแรม หรือจดหมายชวนจากเพื่อน จดหมายเชิญมาประชุม หรือดูงาน ที่สำคัญกันเหนียวเอาบัตรเครดิตไปด้วย)